دهه شصت يادت هست ؟ دهه خاکی عمر ما!

چسب ضربدری رو شیشه‌ها،  آژیر قرمز، ضد هوایی، پناهگاه، صدای آمبولانس،

  دفترچه بسیج، قحطي شير و كره و موز و ....  گرویی شیشه‌های نوشابه،  هاچ

زنبورعسل، پلنگ صورتی،  آدامس خروس نشان،  مداد شیر نشان، پاک‌کن‌های بد

پاک‌کن، کاغذ کاهی،  کیف‌های چمدانی با کلید کوچک فلزی،

والور، گردسوز، بوی نفت..

آلوچه، لواشک  پیراشکی سر کوچه مدرسه

تعاونی شهر و روستا.  سیگار جیره‌ای. هفته‌ای دو پاکت. تیر و آزادی. اشنوویژه و

هما بیضی بدون فیلتر برای مستضعفین سیگاری. ..

تویوتا لندکروز. پاترول.  صبح جمعه با راديو. نوذری، آذری. ملون،  كفش ملی و بلا.

توپ دولایه.

صف‌های طولانی سینما.

چراغ علاالدین.  برنچ اروگوئه‌ای وارداتی. به مقدار لازم.  پاستیل ماری، تافی با

مزه‌ی کاغذ.. پفک نمکی مینو.  بوفه‌ مدرسه. عدسی. بربری.  نوشابه فقط با

ساندویچ.  فیلم سینمایی عصر جمعه شبکه یک..

بستنی آلاسکا. کانادادرای.  برنامه گمشدگان هر روز ساعت 4 تا 5 عصر.  برنامه

کودک ساعت پنج..

ویدیوهای پیچیده شده لای پتو.  کارامل، اسمارتیز ویفر، تی‌تاپ، 

  رادیو، قصه‌های شب، ساعت ده و نیم، موسیقی تیتراژ ابتدایی‌اش یکی از

مرموزترین صداهای یادآور آن دوران است.  

دفتر صد برگ، دو تومان.

تعلیم و تعلم عبادت است.  صف. صب‌گاه. مرگ بر امریکا. مرگ بر شوروی. دير کرده‏ها در مدرسه. خانم معلم.

آقای ناظم.. کابل. شلنگ. دعای فرج.

سریال آقای دلار. آقای فرجامی.  نارنجک‌های پلاستیکی. قلک. دارت. تفنگ

ساچمه‌ای سر کوچه مدرسه.

روزنامه کیهان. اطلاعات. 2 تومن. مجله دانشمند.  کوپن. صف بانک.

۲ قرونی. 5 زاری.. تلفن سکه‌ای.  بامزی موش کوهستان . واتو واتو

صبح جمعه. آینه عبرت، علی، آ تقی، جمعه شب ساعت ۹.

کیسه‌های کمک به رزمندگان تو مدارس.  مایکل جکسون. مدونا . شلوار لی. لوله

تفنگی. پانک. گشت ثارالله. کمیته.. گشت جندالله.

پناهگاه‌های داخل مدرسه.

قلکهایی به شکل مسجد الاقصی. پرچم اسراییل و امریکا کف زمین مدرسه.

ادامه برنامه تا چند لحظه دیگر.

مانتو. مقنعه‌ خاكستری. چادر مشکی. جوراب سفید قدغن.

کیهان بچه‌ها.

  جاده ابریشم. پنج‌شنبه‌ها

سخنرانی امام خمینی از جماران.  رادیو: شنوندگان عزیز توجه فرمایید، شنوندگان عزیز توجه فرمایید.

رزمندگان سپاه اسلام. صدایی که هم اکنون می‌شنوید.. . 

یادش بخیر  

هم مرگ بر جهانِ شما نیز بـــگذرد

هم رونق زمـــــان شما نیز بگذرد

وین بومِ مِحنَت ازپی آن تا کند خراب

بر دولــــت آشیان شما نیز بگذرد

باد خزان نکبت ایّام ناگــــــــــهان

بر بــــاغ وبوستان شما نیز بگذرد

آب اجل که هست گلوگیرخاص وعام

بر حلق و بر دهان شما نیز بگذرد

ای تیغتان چو نیزه برای سـتـــم دراز

این تیـــــــزی سنان شما نیزبگذرد

چون داد عادلان به جهان دربقا نکرد

بـــــیداد ظالمــــــان شما نیز بگذرد

در مملکت چوغُرّشِ شیران گذشت ورفت

این عوعوِ سـگان شما نیز بگذرد

آنکس که اسب داشت غُبارش فرونشست

گَرد سُم خران شما نیز بگذرد

بادی که در زمانه بسی شمع ها بکُشت

هم بر چراغدان شما نیز بگذرد

زین کاروانسرای بسی کاروان گذشت

ناچار کاروان شما نیز بگذرد

ای مُفتَخَر به طالع مَسعود خویشتن

تاثیر اختـــــــران شما نیزبگذرد

این نوبت از کسان به شما ناکسان رسید

نوبت ز ناکسان شما نیز بگذرد

بیش از دوروز بود ازآن دگرکسان

بعد از دوروزازآن شما نیز بگذرد

بر تیر جورتان ز تحمّل سپر کنیم

تا سختی کمان شما نیز بگذرد

در باغ دولت دگران بود مدّتی

این گُل، زگُلسِتان شما نیز بگذرد

آبی ست ایستاده در این خانه مال وجاه

این آب نا رَوانِ شما نیز بگذرد

ای تو رَمِه سپُرده به چوپان گُرگ طبع

این گُرگی ِشبان ِشما نیز بگذرد

پیل فَنا که شاه بَقا مات حُکم ِاوست

هم بر پیادگانِ شما نیز بگذرد

ای دوستان خواهم که به نیکی دعای سیف

یک روز بر زبان شما نیز بگذرد

عشق، آتش زیر خاکستر است. نزدیکش که می شوی گرمت می کند، جلوتر که بروی تاول می زنی، بعد آنقدر فوت می کنی تا به گریه بیفتی....  آخرش هم مثل همه آتش ها سرد می شود!

اگر حوصله نداری دنبال هیزم بگردی به شریکت وعده نده... آن طرف هم سردش می شود. تعارف بردار نیست. قبول داری؟

انسان متمدن شهری آهسته صحبت می کند، آرام غذا می خورد، آروغ صدا دار نمی زند! حرکات و کارهایش انعطاف و ظرافت دارد، در محیط فردی اش هم همین آرامش و ظرافت پیداست..

اما همین فرد، در زندگی اجتماعی پر از شتاب است و خشونت. در خیابان تند می رود، به مردم تنه می زند، تاکسی را و جای پارک را از مردم می قاپد، نوبت دیگران را رعایت نمی کند تا مبادا کارش معطل بماند...

پس می توان گفت تمدن یعنی آهستگی و ظرافت در زندگی فردی و شتاب و خشونت در زندگی اجتماعی. ؟

        ولی او پرید..

      گذرنامه اش آسمان بود 

یکی از بدبختی دنیا دراین است که بدها فعال و ثابت قدمند، در حالیکه خوبها متزلزل و بی حال و پراکنده اند. و بدها با یکدیگر خیلی بهتر می سازند تا خوبها.

شاید دلیلش این باشد که هسته بدی در دل خوبها هرروز پرورش می یابد و تقویت می شود، با سود جویی ها و خودخواهی ها و غرض ورزی ها و سیاست بازیها...

حال آنکه هیچ کس و هیچ چیز نیست یا نمی تواند که هسته خوبی را در بدها پرورش دهد..